دیشب یکشنبه 23 تیر ماه 1392 در فرهنگسرای ارسباران ، فیلم " گهواره ای برای مادر " ساخته پناه برخدا رضایی با حضور کارگردان و خانم الهام حمیدی ( بازیگر ) و جواد طوسی ( کارشناس ) نمایش داده شد و مورد نقد و بررسی قرار گرفت . 
فیلم گهواره ای برای مادر عملکرد یک خانم طلبه در زندگی شخصی اش را نشان می دهد . 
خانم طلبه ای نشان داده می شود که در زندگی عادی اش چگونگی عمل کردن به تئوری های آموخته دینی اش را می بینیم و اینکه برای نگهداری مادر که عزیز ترین شخص زندگی هر کسی می تواند باشد چه قدر از خودش که وجودش از اوست مایه می گذارد و صرف وقت و محبت و انرژی می کند . ولی این موضوع خوب و تاثیر گذار دارای فیلمنامه خوب و درخشان نیست . ساختار فیلم هم فیلمنامه محکم و کم ایراد نطلبیده و آنچه که به آن پرداخته شده هم از ضعف جسمانی شدید آزار می بیند . 
ترکیبی از زیر نور ماه نوع مونث و جدایی نادر از سیمین قسمت والده پرستی اش (در جنس مخالف ) و حال و هوایی شبیه عشق میشاییل هانکه را در این فیلم می توان دید . 
فیلم از پروداکشن ضعیف رنج می برد ( با وجود اسامی پر طمطراقی همچون فارابی و موسسه تصویر شهر در پشت و پناهش ) و سرشار از دکوپاژهای ساده و مثلثی است که به فرم درخور موضوع نرسیده و به دلیل خسته کننده بودن و کم باری ( به بهانه مینی مالیستی بودن ) تماشاگر را آزار می دهد و تنها چیزی که در چنته دارد گریه های دختر( نرگس ) در آغوش مادر و احساس گرایی است که به همراه عکاسی های غالب در فیلمبرداری به تماشاگر ارائه می شود . 
در این فیلم پر از کم و کسری و ناشی گری ، دو سکانس زیبا به صورت گاد شات ( عمود بر زمین ) وجود دارد که هم حرکت دارد و هم تکنیک قابل ملاحظه و هم پیام تصویری زیبا که درکلیت فیلم بیرون می زند و به هیچ وجه شایسته چنین فیلم بی رمقی نیست.