سینمای مردمی را غیر مردمی نکنیم
هنر مردمی سینما چند سالی است دوری از مردم برگزیده و سیاست آلودی پیشه کرده و از زمانی که جماعتی غیر سینمایی و بی ملاحظه کمر همت بسته و تاختند و کوبیدند و پر مدعا طلبکار هم شده اند این دوری اش افزون تر شده است .
سینماگر جسور، فاقد جسارت شد و هم اکنون به حداقل جرات لازمه رسیده و از ترس رویارویی با مردم اکثریت به اقلیت پناه برده است و مخاطب منحصر به خود را که ستایشگر شخصی می تواند نام بگیرد تربیت می کند .
حال و هوای جشنواره فجر است و چند سالی است سنتی باب می شود که امروزه به اوج رسیده و در صورت ادامه این روند به مرز هشدار می رسد .
این سنت باب شده که به نظر نگارنده خطرناک است ، اکران های خصوصی است که کارگردانان برای مخاطبان و منتقدین نزدیک به خود برگزار می کنند تا بتوانند حامیان خاص دست و پا کنند . در حالی که کار از دل برآمده و دل نشین ، باید جرات رویارویی با مخاطب اکثریت را داشته باشد
مسلما راه های دیده شدن اثر هنری زیاد است که به راهکار فوق الذکر که نوعی تربیت مبلغ دروغین است منجر نشود . حتی شاید توجیه این باشد که برای مقابله احتمالی با ممیزی نیروی بازدارنده تربیت می شود . ولی باز اشتباه است .
این جریان به وجود آمده ی انحصار طلبانه ، در نهایت به سینمای ضد ملی منجر می شود که رضایت گروه کمی را هدف قرار می دهد و از پشتیبانی مردم خود را دور می کند و در نهایت بیماری ریزش مخاطب را بیش از پیش افزون می کند .
باید به سمتی رویم که همه مخاطبان در یک شان قرار گیرند و قشر بندی و ایجاد طبقات در بین بیننده ها صورت نگیرد و ریشه دوانی در فکر مردم قطع نشود .
سینما فقط با پذیرش مخاطب انبوه ، پایدار و پر قدرت خواهد بود
سینما را ، فاقد این قدرت همیشه جاوید نکنید
سینماگر جسور، فاقد جسارت شد و هم اکنون به حداقل جرات لازمه رسیده و از ترس رویارویی با مردم اکثریت به اقلیت پناه برده است و مخاطب منحصر به خود را که ستایشگر شخصی می تواند نام بگیرد تربیت می کند .
حال و هوای جشنواره فجر است و چند سالی است سنتی باب می شود که امروزه به اوج رسیده و در صورت ادامه این روند به مرز هشدار می رسد .
این سنت باب شده که به نظر نگارنده خطرناک است ، اکران های خصوصی است که کارگردانان برای مخاطبان و منتقدین نزدیک به خود برگزار می کنند تا بتوانند حامیان خاص دست و پا کنند . در حالی که کار از دل برآمده و دل نشین ، باید جرات رویارویی با مخاطب اکثریت را داشته باشد
مسلما راه های دیده شدن اثر هنری زیاد است که به راهکار فوق الذکر که نوعی تربیت مبلغ دروغین است منجر نشود . حتی شاید توجیه این باشد که برای مقابله احتمالی با ممیزی نیروی بازدارنده تربیت می شود . ولی باز اشتباه است .
این جریان به وجود آمده ی انحصار طلبانه ، در نهایت به سینمای ضد ملی منجر می شود که رضایت گروه کمی را هدف قرار می دهد و از پشتیبانی مردم خود را دور می کند و در نهایت بیماری ریزش مخاطب را بیش از پیش افزون می کند .
باید به سمتی رویم که همه مخاطبان در یک شان قرار گیرند و قشر بندی و ایجاد طبقات در بین بیننده ها صورت نگیرد و ریشه دوانی در فکر مردم قطع نشود .
سینما فقط با پذیرش مخاطب انبوه ، پایدار و پر قدرت خواهد بود
سینما را ، فاقد این قدرت همیشه جاوید نکنید
+ نوشته شده در شنبه ۳۰ دی ۱۳۹۱ ساعت 2:0 توسط حمید لازمی
|
من عاشق سینما هستم